هجران

با سوختگان  یکتا  شدم  ای  داد  و بیداد

خاموش شدم چون مرغ زاری درقفس  من

آنگه که  بی  سارا  شدم  ای داد  و بیداد

سوزی  به دل  از   هجر  تو  آمد   به  ناگاه

خاکستر از  گرما  شدم  ای  داد   و  بیداد

هرگز  نمی  خواندم   چنین  دلداده  باشم

اکنون  پراز  غوغا  شدم   ای  داد  و بیداد

از   چشم   حسرت   زای   تو اینسان بنالم

بی تو که من حالا شدم  ای داد و  بیداد

یادت    اگر    روزی  ز   این    ویرانه    افتد

گویم چه سان شیدا شدم ای دادو بیداد

بی  تو  نه  لب  داردر ضا تا شکوه  گوید