ســـــکوت را دوست دارم
ســـــکوت را دوست دارم
زیرا در خــــود رازی بس عظیم ، نهفته دارد
آنگاه که قاصدکهای عاشق ســـــکوت می کنند
دریای پرتلاطم عشق ، آرام و دوست داشتنی می شود
آنگاه که آرامشِ نفسهای یک دل بیقرار ، آسمان عشق را رنگین می کند
ســــــکوت تنها نشانه ی زیبا و جاودانه می شود
هزاران حرف در ســـــکوت نقش می گیرد
حروفی از جنس عشق و کلماتی از جنس شیشه و آسمان
کلماتی که دیدنی نیست ، حس کردنی است
ســــــکوت ، زبان را قفل می کند ولی قفلِ دل را می گشاید
دنیای پر رمز و راز عشق و دیوانگی را در ســــکوت می توان معنا کرد
صدای چک چک شبنم روی گلبرگهای شقایق
آواز دلنشین بلبلِ عاشق و ساز موسیقی پرنده ی آوازه خوان
گویا در این ســــــکوت جاودانه ، تمام سازها را می توان شنید
بیا در این ســــــــکوت عشق را معنا کنیم و پرواز کنیم
شاید روزی در این ســـــکوت زیبا و عاشقانه جان دهم
آری آن روز گل سرخ عشق ، شکوفا خواهد شد
و معنای عشق برای همیشه در قلب بیقرارم ، جاودانه و مانگار خواهد بود
ارسال شده توسط دوست خوبمون ” غزل “
دسته: حرف های عشقولانه, قطعه ادبی
Loading ...
مرسی غزل!
سکوتی که پر از حرف باشه تحملش عذاب آوره!
بعضی ادم نمی تونه حرفشو بزنه شاید از روی غرور
مرسی مریم
این خوب گوش کنید ای آدم که تازه میخواهید عشق و عاشق را بازی شروع کنید :
فلانی…. می دانی؟… می گویند رسم زندگی چنین است!!!!!!! می آیند……. می مانند……. عادتت می دهند……. و می روند……. و تو در خود می مانی……. و تو تنها می مانی……. راستی نگفتی؟ رسم تو نیز چنین است؟ مثل همه ی فلانی ها
دلم گرفته از آدم هایی که می گن دوسِت دارم اما معنی شو نمی دونن از آدم هایی که می خوان مال اونا باشی اما خودشون مال تو نیستن از اونایی که زیر بارون برات می میرن و وقتی آفتاب می شه همه چیز یادشون میره
آره خیلی دلم گرفته دیگه از زندگی سیر شدم دیگه از تموم آدما بدم میاد آخه دیگه به هیچکی نمیشه اعتماد کرد دیگه همه بی وفا شده اند
من دیگه نمیگم عشق دیگه نمیگم دوست داشتن دیگه نمیگم زندگی و فقط میگم مرگ و تنها آرزوی من همین است.
به روح مقدس ترین عشق این گیتی قسم که این طوریه .باور کن
پس ای عاشق تو را به هر کی قسم با احساس و عشق خود بازی نکن.