آغاز نو مبارک (رفتن به معنایِ واقعیِ “بودن”)

رفتن به معنای واقعی بودن ؛ بودنی که با یک نوشته شروع شد، آغازی در پایان یک بودن تلخ اما شاید شیرین.

درک این موضوع برای آدم هایی که می دونند و نمی خوان بفهمن …

اره داستان از اون موقعی شروع میشه که من در سایت خودمون قرار ملاقاتی رو تنظیم کردن تا هر کی که اهل دلشه اهل سفر و یا می خواد دل از کار بکشه بره تو طبیعت بیاد و تو جمع ما باشه . جمعی که تو سفرهای قبلی خیلی شاخ و برگ داشت اما همون طور که فکر می کنم اگه همت منو و بچه ها نبود شاید آغازی نداشت و الان جمع ما حاصل میوه های زیبا و سرخی هستند که دور هم پیوندی زیبا با نام دوست گرده می زنند

بدون معطلی هر موقع اون روزو یادم میاد نا خداگاه می گم آغاز (آغاز نو مبارک) چون همه ما برای اون آغاز زندگی رفته بودیم . صبح جمعه بود تلفنم صداش در اومد و آهنگ پدر خوانده رو شروع کرد به خوندن ساعت ۸ صبح بود و باید ۹ حرکت می کردیم .

بدون معطلی پاشدم و وسایل و جمع و جور کردم و به دوستم زنگ زدم و برنامه ریزی حرکت رو گذاشتیم ، رسیدیم به محل قرار همه جمع بودند با خنده های تکراری خودم به همه سلام کردمو با شوخی گفتم باز که شماها اینجایید. صبر کردیم تا بقیه دوستان هم بیان و بالاخره اومدن و رفتیم به جایی که قرار شده دوستان دیگر هم جمع بشوند و مسیر نهایی رو مشخص کردیم و حرکت به سوی طبیعت ما امدیم ای طبیعت….

تو راه رفتن اینقدر به ما زود گذشت که انگار طبیعت  از قبل منتظر ما بود و می خواست واسه پذیرایی ما انتهای زیباییشو به رخمون بکشه و کار خودشم کرد با اون برگ های خشک شده اش و صدای زیبایی جویبار به رخ مان کشید و ما رو عاشق تر کرد.

با اوردن خیال خودمون رو راحت کردیمو شروع کردیم به تفریح و خوشگذرانی اول با والیبال و بعد فوتبال  دیگه نای راه رفتن نموند و نشستیم و شروع کردیم به خوردن ناهار خوردن ناهاری که باز برای آغاز یک زندگی بود(آغاز نو مبارک) مثل اینکه بچه ها دل نمی کندن از این توپ بیچاره آخه دیواری کوتاه تر از توپ پیدا نمی کردن که تلافی خستگی ها طول هفته رو روش خالی کنند و ما هم که از خدا خواسته رفتیم واسه بازی ….

وقت آغاز رسید آغازی نو برای یک تولدی دیگر…. (آغاز نو مبارک)

بچه ها پر اشتیاق تر از همیشه بودند و واسه اینکه بخوان آغازو تبریک بگن طاقتی نمونده بود تو دلشون و از چهره های سرخشون که پراز خستگی بازی بود پیدا بود که می خوان فریاد بزنن (آغاز نو مبارک) خوردیمو خودیم تا دیگه جا نداشتیم به خوراکی های همدیگه ناخنکی بزنیم دیگه داشت شب می شد . تو راه برگشتن رفتیم سفره خونه نزدیک اونجا حسابی از خجالت خودمون در اومدیم و ناپرهیزی کردیم دیگه نمی گم چی شد و کی بود و کجا بود سربسته بگم کلی حال کردیمو چیز جدید یاد گرفتیم

یاد گرفتم به پشت هم باشیم . تو سختیامون پابه پای با هم باشیم . از هم دوری نکنیم . یکرنگ باشیم . فرق خودمونو با دیگران به جنجال نکشیم . به هم احترام بذاریم. خوب فکر کنیم . خوب همدیگرو درک کنیم و هزار تا حرف و حدیث دیگه ای که اگر تا صبح براتون بگم باز کم گفتم.

امیدوارم همین طور که می گم باشه . اما فکر نکنم کسی بخواد اینطور باشه . چرا ؟

باز من به چرای خود رسیدم ؛ به چرای یک دوستی یه جدایی و باز هم محزونیت یه دوست برای یک ندانم کاری ساده، آه که چه دلم پر است از این زمونه کی می خواد درست بشه …..

ولی گذرا از این همه بحث مهم این بود که من گفتم ؛آغاز نو مبارک همین کافی بود تا خستگی یه ماه کار مداومم و با کلی ناراحتی از زندگی با یه خاطره خوش از بین بره  اینه معنای بودن و معنای آغاز بودن .

موفق باشید و خوش سفر و آغاز همه مبارک ….

ایمان /

دسته: حرف های خودمونی